تعلیق خودرو را می توان به تعلیق غیر مستقل و تعلیق مستقل تقسیم کرد. ویژگی ساختاری تعلیق غیر مستقل این است که چرخ ها در هر دو طرف توسط یک محور یکپارچه متصل می شوند و چرخ ها، همراه با محور، از طریق تعلیق الاستیک به قاب (یا بدن) متصل می شوند. هنگامی که یک طرف چرخ به علت جاده های نامنظم ضربه می زند، لازم است که طرف دیگر چرخ را در سطح عرضی ماشین چرخش دهد، بنابراین تعلیق غیر مستقل نامیده می شود.
ساختار تعلیق مستقل با قطع محور مشخص می شود، هر طرف چرخ می تواند به طور جداگانه از طریق قاب (یا بدن) از طریق تعلیق الاستیک متصل شود، هر دو طرف چرخ می توانند به تنهایی ضربه بزنند، بر یکدیگر تاثیری نداشته باشند ، به همین ترتیب تعلیق مستقل نامیده می شود. تعلیق یک مونتاژ مهم در ماشین است که کادر را با چرخ به طور انعطاف پذیر متصل می کند، که مربوط به عملکرد های مختلف ماشین است. از سوی دیگر، تعلیق خودرو برای دستیابی به الزامات کامل ماشین سواری سخت تر است زیرا تعلیق نه تنها برای رفع نیازمندی های راحتی ماشین، بلکه همچنین برای رعایت الزامات ثبات دستکاری آن، و تعلیق فقط از بعضی از میله ها، سیلندرها و چشمه ها تشکیل شده است، اما فکر نمی کنم خیلی ساده باشد، طرف مقابل مخالف یکدیگر است. به عنوان مثال، برای دستیابی به راحتی خوب، لازم است تا حد زیادی لرزش خودرو را کاهش دهد، به طوری که بهار طراحی شده است که نرم تر، اما بهار نرم است، اما آسان برای ایجاد ترمز خودرو "نوک"، سرعت "سر" و سمت چپ و راست گرایش جدی بد، که به فرمان ماشین منجر نمی شود، آسان است که منجر به دستکاری ماشین شود.
